Between the devil and the deep blue sea

Is love a deliberate choice?

The famous expression from which the film gets its title - “between the devil and the deep blue sea” - implies a difficult position or, otherwise stated, the absence of a good alternative.In the film, it implies the position a woman can find herself in when consumed with love. Or, the position of the man when he cannot return the love in the same way.

Tolstoy has famously stated in Anna Karenina, “you cannot ask why about love.” And while this film is one of the best in the vein of “unreasonable love”, it also shows that you can ask why about love. Here, falling in love to can seem a deliberate choice. By the end, you will realize that “The deep blue sea” shows that an“irrational” disposition can be found in the most bright and reasonable – in this case –women.

It’s greatly praised in all reviews. I have picked the most interesting.

The film is about “the fate of untameable, irrational desire in a world that does not seem to have a place for it” Read it here. It is also, and more interestingly so, “a study in female masochism that shows how romantic obsession, taken to an extreme, can provide its own sick brand of feminine empowerment” Read it here

  • kleitia

    Me kujton nje artikull qe m’a ke treguar ti te New Yorker mbi filmin – The life of Adele H. Artikulli te New Yorker fliste per natyren e deshires obsesive qe ekziston sa per hir te vetvetes aq edhe te personit te deshiruar. Adele Hugo, e fiksuar me nje oficer per te cilin ben lloj-lloj cudirash, eshte aq e konsumuar nga deshira sa nuk ve re/njeh vete oficerin e adhuruar aq shume. Eshte deshira iracionale por edhe nje lloj obsesioni si qellim kur nuk ka qellim tjeter.

    • joravaso

      Cdo pershkrim i Adele ne ate artikull permban fjalen “self” (simultaneous self-creation and self-annihilation..self-dramatization..) Me pelqeu shume si artikull sepse tregon qe ai nivel obsession ka me lidhje me veten se me tjetrin.

  • WWH

    ky filmi qeka per “woman dichotomy”

    “If you use what is limited to pursue what has no limit, you will be in danger”
    DUAN “dicka”, e dine qe “dicka”-ja s’ka per te nxjerre gje ne drite. Keshtu, ju duhet te vendosin midis “dicka”-se qe DUAN dhe variantit racional, ose do bejne nje kompromis (sigurisht qe kompromisi nuk do te kete shume rendesi) mes dy opsioneve.

    sugjerim: filmi shifet vetem nese je duke pare njekoheshisht edhe dicka tjeter (psh ndeshje futbolli), dhe here pas here hedh nje sy nga filmi.

    • joravaso

      Po, filmi eshte per nje lloj dichotomy por eshte me shume per “self-dramatization” dhe lloj i dashurise qe, le te themi, shkon me kete tip. Femra ne kete rast rrezikon shume..por fund nuk eshte i ngjashem me Ana Kareninen. Eshte nje nga mbylljet me te bukura qe kam pare, sidomos ne lidhje me fillimin.

      Sugjerim: Per mua shihe filmin ne sfond ose jo..Thjesht shihe.

      Pyetje: Cfare eshte ajo qe eshte limited dhe ajo qe nuk ka limit?

      • WWH

        filmin e pashe, eshte “i ngadalte” prandaj.. + merret vesh qe ne fillim.

        gruaja trajtohet si “apo jo zemra?” ne te gjitha rrethanat, keshtu ajo eshte ne nje pozicion depresiv, por ajo pikerisht per kete eshte martuar, pra qe dikush tjeter dhe jo ajo te jete ekspozuesi i paaftesive te saj. (ne kete rast burri, i cili sillet si prinderit e saj).

        Ajo mbrohet duke i thene “edhe ti ke nje fytyre te ndyre packa se dukesh ok”, ktu fillo loja “anti – apo jo zemer?” kjo loje fitohet pothuaj gjithmone nga gruaja sepse “weapon of choice are endless” dhe eshte evidente pasi burri keputet dhe kerkon falje,

        Arma qe ajo zgjedh eshte roli i dinakes (e ben me te dy). Dinake – 1.krijon kaos dhe shkatron > 2.kerkon falje > 3.falet > 4.nuk korrigjon > 4.rrit kaosin dhe shkratrimin,

        keshtu qe nuk e di per ty por per mua filmi mbaron keq, sepse mbyllet me nje godine te djegur :)))!

        the deep blue sea = unlimited
        choices and time = limited